Dobrostan zwierząt

W Argentynie odległości są ogromne, a między gospodarstwami rozciągają się rozległe, otwarte przestrzenie. Owce wędrują po tych terenach i pasą się na dużych obszarach naturalnej roślinności. Piją wodę pompowaną za pomocą energii wiatru lub słońca.

Kąpiel owiec to praktyka, w której owce przechodzą przez kąpiel wodną zawierającą mieszaninę chemikaliów, aby zapobiec świerzbowi u owiec i pasożytom, takim jak kleszcze, wszy i muchówki. Owce należy zanurzyć na krótko we wodzie, aby upewnić się, że związek jest nakładany na całą skórę zwierzęcia - od głowy do stóp. Praktyka ta ma na celu poprawę dobrostanu owiec poprzez eliminację kleszczy i wszy, które w przeciwnym razie spowodowałyby u zwierząt znaczny dyskomfort. Jeśli zostanie wykonana prawidłowo, praktyka ta nie jest uznawana za stresującą dla zwierząt.

Kąpiel owiec jest powszechną praktyką w krajach takich jak Urugwaj, Chile, Wielka Brytania i Nowa Zelandia, a także w Europie. Pasożyty i świerzb owiec są bardzo rzadkie w Patagonii, a jeszcze rzadsze na obszarach, gdzie żyją nasze owce, dlatego kąpiele owiec nie są przeprowadzane w żadnym z naszych gospodarstw.

Raz w roku owce są strzyżone przez profesjonalnych strzygaczy owiec. Zajmuje to tylko kilka minut i jest przeprowadzane z troską i szacunkiem dla zwierzęcia. Jeśli nie zostaną ostrzyżone, będą cierpieć z powodu ciężaru swojej wełny i letniego upału. Owce w Argentynie nie są strzyżone całkowicie. Zostawia się im część wełny – częściowo, aby uniknąć skaleczenia przez strzygacza, a także po to, by owcom nie było zimno po strzyżeniu.

W niektórych regionach Patagonii przeważająca roślinność składa się z krzewów i odpornych traw, uzupełnionych sezonową świeżą trawą, która wyrasta po opadach deszczu. Ta specjalna dieta powoduje, że zęby owiec zużywają się szybciej w porównaniu do tych trzymanych w niewoli. Gdy owce mają od czterech do sześciu lat, zaczynają tracić zęby, co utrudnia im wypasanie i samodzielne odżywianie. W rezultacie konieczne może okazać się przeniesienie owiec na obszary o łagodniejszym klimacie i bardziej obfitych możliwościach wypasu, gdzie zazwyczaj mogą żyć dodatkowe trzy lata. Nasz dostawca w Argentynie hoduje owce do momentu, gdy osiągną sześć lat. W zależności od ich zdrowia są następnie sprzedawane lokalnym rolnikom z bujnymi pastwiskami, na których mogą żyć jeszcze kilka lat – albo wysyłane do rzeźni.

Produkcja mięsa jest naturalną częścią rolnictwa w Argentynie. Gospodarstwa rolne dokonują uboju na własne potrzeby, jednak większość zwierząt jest wysyłana do profesjonalnych ubojni. Bez względu na miejsce uboju owiec, najważniejsze jest zapewnienie, aby nie cierpiały. Na farmach owce są oddzielane od innych przed ubojem i zabijane nożem; w rzeźniach są zabijane kulą.

Na gospodarstwach konieczne jest kastrowanie baranów. Oto kilka powodów, dlaczego. Po pierwsze, wprowadza porządek i spokój na farmie. Barany są zazwyczaj bardziej agresywne i często walczą oraz przeskakują przez ogrodzenia. Więc jeśli masz dużo baranów na jednej farmie, mogą wywołać chaos.

Po drugie, pojawią się problemy, jeśli baran przeskoczy przez płot i dostanie się na pastwisko z owcami. Może to skutkować tym, że jagnięta rodzą się w nieodpowiednich porach roku, np. gdy jest zimno i sucho. W tych porach roku przetrwanie jagniąt jest trudne, a wiele z nich może umrzeć. Aby zapewnić wysoki poziom dobrostanu zwierząt, ważne jest, aby jagnięta rodziły się wiosną, gdy klimat jest sprzyjający, a owce mają dużo pożywienia, aby produkować wystarczającą ilość mleka.

Każde stado ma około 5% tryków, które są oddzielane na specjalnych wybiegach. W ten sposób można wybrać najlepsze samce do hodowli, aby ostatecznie uzyskać najlepszą wełnę i zmniejszyć ryzyko problemów zdrowotnych.

Kastracja jest przeprowadzana przez założenie gumki wokół jąder, aby zatrzymać przepływ krwi w to miejsce. Zaletą tej metody jest to, że obszar ten szybko staje się odrętwiały i dlatego jest uważana za najmniej bolesną metodę. Ponadto unikasz otwartych ran, które mogą prowadzić do infekcji.

Po ostrzyżeniu owiec, wełna jest prana. Proces prania odbywa się w linii ciągłej, zaczynając od fizycznego otwarcia wełny za pomocą gręplarki bębnowej. Proces prania odbywa się za pomocą automatycznej maszyny do czyszczenia wełny, która delikatnymi ruchami przesuwa wełnę do przodu przez siedem stacji. Na pierwszej stacji wełna jest myta gorącą wodą i biodegradowalnym mydłem. Na końcu każdej stacji znajduje się prasa do zaciskania, która prasuje wełnę, oddzielając tłuszcz i brud. Na pozostałych stacjach wełnę płucze się czystą, ciepłą wodą. Na koniec wełna trafia do suszarki, co zmniejsza wilgotność i sprawia, że wełna jest gotowa do zgrzeblenia.

Podczas tego procesu tłuszcz z wełny jest ekstrahowany przez wirowanie, a następnie przekształcany w lanolinę. Fuhrmann jest jedyną firmą na świecie, która sprzedaje organiczną lanolinę. Woda z linii myjącej jest przetwarzana w wewnętrznej instalacji, która oddziela chemikalia od wody, a następnie jest kierowana do stawów, gdzie naturalnie odparowuje. Patagonia to klimat półpustynny z zaledwie 250 mm opadów rocznie, co sprawia, że parowanie jest bardzo efektywne. Woda z basenów do płukania jest również oczyszczana, aby można ją było ponownie wykorzystać, do podlewania drzew lub ogrodu młyna.