Odwiedź naszą farbiarnię

Nikt nie jest idealny i nikt nie jest taki sam.

Każdy z nas ma inne pochodzenie, doświadczenia i umiejętności, a my wierzymy, że jest to nasza siła – zarówno w społeczeństwie, jak i w rodzinnej firmie, którą nazywamy DILLING.

W tym artykule możesz poznać niektórych ludzi, którzy codziennie pracują, aby zapewnić Tobie i Twojej rodzinie wygodną odzież wełnianą.

Nasi dwaj operatorzy farbiarni, Mai-Britt i Bent, opowiadają, jak ich diagnoza stała się siłą napędową, która przynosi zarówno korzyści, jak i wyzwania w ich pracy. Kierowniczka fabryki, Charlotte, wyjaśnia również, dlaczego tak ważne jest stworzenie miejsca pracy, które będzie dostosowane do potrzeb wszystkich pracowników.

Poznaj Mai-Britt

Stanowisko: operator farbiarni

Pracuje w DILLING od sierpnia 2020 roku

Zdiagnozowane ADHD w wieku 40 lat

Dlaczego ważne jest dla Ciebie, aby otwarcie mówić o swojej diagnozie?

Jest to ważne, ponieważ moi współpracownicy rozumieją, dlaczego czasami reaguję w taki sposób. To sprzyja wzajemnemu zrozumieniu, chęci pomocy i słuchania siebie nawzajem.

Mam bardziej introwertyczny typ ADHD, mam dużo energii, a diagnozę postawiono mi w wieku 40 lat. Wszystko ułożyło się dla mnie wtedy idealnie. Na początku mojej kariery zawodowej czułam się traktowana jak dziwaczka, a to nie jest przyjemne uczucie.

Obecnie wiele uwagi poświęca się diagnozie i bardzo ważne jest, aby nie traktować tego jako wymówki. Dla mnie diagnoza jest siłą napędową do pracy nad sobą. Chcę pokazać, że mogę się poprawić.

Jak się czujesz, gdy ktoś Cię słucha, gdy potrzebujesz wsparcia?

Jeśli mam zły dzień, rano rozmawiam z Charlotte, a ona może przenieść mnie na inne stanowisko, gdzie będę mógł pracować bardziej samodzielnie. Czasami muszę nosić nauszniki ochronne, więc moi koledzy wiedzą, że muszę pracować sama i wycofać się do swojego świata. Myślę, że są w stanie to zaakceptować.

W jaki sposób ADHD wpływa na Twoją pracę – pozytywnie czy negatywnie?

Jestem bardzo sumienna i nie poddaję się, dopóki zadanie nie zostanie wykonane. Dlatego uważam, że firmy odniosłyby realny postęp, gdyby zatrudniały więcej osób z ADHD. Jednak wielu z nas trzeba również przypominać o konieczności robienia przerw i sama staram się o tym pamiętać.

Najlepszy dzień w pracy to taki, kiedy mogę po prostu zabrać się do rzeczy i robić postępy. Lubię pracować z innymi, ale najlepiej czuję się sama.
Jestem perfekcjonistą do szpiku kości. Szybko uzyskuję ogólny obraz sytuacji i robię wszystko, co konieczne, aby rozwiązać zadanie.

Poznaj Benta

Stanowisko: operator farbiarni

Pracuje w DILLING od lutego 2022 roku

Zdiagnozowane ADD w wieku 32 lat

Dlaczego ważne jest, aby Twoi współpracownicy wiedzieli, że cierpisz na ADD?

Wspomniałem o tym podczas rozmowy kwalifikacyjnej w farbiarni DILLING, ponieważ uważam, że otwarta rozmowa na ten temat pomoże mi lepiej rozpocząć pracę. Wierzę, że uczciwość pomaga wydobyć to, co najlepsze w tym, co potrafię robić i kim jestem. Wcześniej obawiałem się ryzyka utraty pracy, gdyby o chorobie dowiedział się mój pracodawca.

Diagnozę postawiono mi w wieku 32 lat, a przez lata nabrałem kilku złych nawyków. Więc musiałem zmienić całe swoje nastawienie i nadal nad tym pracuję.

Z jakimi wyzwaniami się spotkałeś?

Nie jestem dobry w kwestii czasu i punktualności. Czasami ludzie myślą też, że krzyczę, ponieważ mam dość głęboki i donośny głos, lecz nie zawsze jestem tego świadomy w danej chwili.

Na przykład, kiedyś pracowałem jednocześnie na pięciu różnych maszynach, co bardzo mnie stresowało, więc Charlotte i ja doszliśmy do wniosku, że lepiej będzie, jeśli skupię się tylko na jednej.

Kiedy mam zły dzień, mówię o tym Charlotte i razem sobie z tym radzimy.

Wierzę, że wyzwania można rozwiązać dzięki dobrej komunikacji. Dlatego muszę otwarcie mówić o moim ADD, skoro na początku poinformowałem o swojej chorobie. Nie wystarczy wspomnieć o tym raz, a potem to zostawić.

Dlaczego ADD jest zaletą w Twojej pracy?

Moje ADD jest dla mnie ogromną zaletą, ponieważ jestem pracowity. Kiedy jest plan, realizuję go i nie zatrzymuję się, dopóki nie osiągniemy naszego celu. Pomaga również mnie i moim kolegom zrozumieć, dlaczego jestem taki, jaki jestem, co mogę zrobić i nad czym mogę pracować.

Moja diagnoza zmotywowała mnie do introspekcji i znam siebie w najdrobniejszych szczegółach, co jest atutem w mojej pracy. Potrzeba szczerych rozmów z moimi kolegami sprawiła również, że czujemy się jak zespół, wspierający się nawzajem – nawet w trudne dni.

Poznaj Charlotte

Stanowisko: kierownik fabryki

Pracuje w DILLING od listopada 2019 roku

Dlaczego uwzględnianie różnic między poszczególnymi osobami w farbiarni jest dla Ciebie tak ważne?

Pochodzę z rodziny, w której wiele osób zmaga się z różnymi wyzwaniami psychicznymi i fizycznymi, dlatego ważne było dla mnie stworzenie przestrzeni dla każdego.

Czasami nie doceniałam, co jest potrzebne, ale myślę, że wiele się nauczyliśmy i teraz radzimy sobie całkiem dobrze. Przekonaliśmy się, że otwartość i szczera komunikacja są drogą naprzód.

Dlaczego bez otwartości nie ma szans na sukces?

Musimy szanować siebie nawzajem oraz nasze indywidualne potrzeby. Wszyscy odnosimy korzyści, gdy istnieje wspólne zrozumienie tego, czym się różnimy i co każdy z nas wnosi do zespołu. Dlatego zaletą jest to, że takie osoby jak Mai-Britt i Bent są bardzo otwarte na swoje wyzwania.

Mogą przyjść do mnie i powiedzieć: „Dzisiaj jestem przytłoczony”, a my przeprowadzimy rozmowę, podczas której pomogę im ustalić priorytety zadań, mówiąc na przykład: „Skup się dzisiaj na tym i nie martw się tym”.

Mai-Britt i Bent są bardzo pracowici i sumienni. Możecie pracować z prędkością 180 km/h, ponieważ macie ogromną motywację i bardzo dobrze znacie siebie.

Czasami muszę im przypominać, że ich poświęcenie jest niesamowite, ale także powiedzieć: „To wspaniale, że potrafisz pracować w takim tempie, lecz nie możesz oczekiwać, że Twoi koledzy będą w stanie za Tobą nadążyć”.

Ale nie wszystko jest takie różowe, ponieważ ich zapał ma zarówno pozytywne, jak i negatywne strony. Wymaga ciągłego dialogu i czasami trudnych rozmów. Na przykład, gdy napotykamy konflikty, musimy być gotowi otwarcie o nich rozmawiać za każdym razem. Jednak nie postrzegamy neuroróżnorodności jako ograniczenia w żaden sposób – wręcz przeciwnie. Wierzę, że najlepsze rezultaty pochodzą z tworzenia środowiska, które uwzględnia potrzeby wszystkich.